Diafragma is een glaskunstwerk waarin kijken, licht en verschuiving centraal staan. Het werk bestaat uit elf glasplaten die afzonderlijk zijn bewerkt en in een houten houder zijn geplaatst, waardoor ze verschuifbaar worden in hun positie.
Door deze opbouw verandert de compositie telkens wanneer de glasplaten worden verplaatst. Het beeld is niet vast, maar ontstaat steeds opnieuw door de relatie tussen kleur, lijn en transparantie.
Voor elk glasdeel werd een ontwerp uitgewerkt dat vervolgens met precisie op het glas werd gezandstraald. Het glas werd met de hand gesneden, waarbij de natuurlijke groene rand van het materiaal zichtbaar blijft en deel wordt van de compositie.
Diafragma maakt het kijken zelf onderdeel van het werk. Licht en standpunt bepalen telkens een nieuwe configuratie van het beeld.














